Vandaag -donderdag- hopen we werkelijk te arriveren in Grado.
Maar er zijn verleidingen onderweg, die de plannen kunnen verraden. In het dorpje Maser bijvoorbeeld bevindt zich een buitenhuis, gebouwd door Palladio in de zestiende eeuw. Op vorige reizen hebben we vele paladian villas bezocht in de buurt van Vicenza, de thuisbasis van Palladio. Maar deze is versierd met fresco's van Veronese.
Het buiten is een echt hebbedingetje, je zou er zo in willen trekken. De fresco's zijn elegant en prachtig
van kleur. Of ze gisteren zijn gezet. Arcadische landschappen waar met twee vegen verf een landsman te vissen
wordt gezet. Een doorkijkje naar een ander vertrek geeft zicht op een knap figuur die net door de deur
komt. Naar verluidt een zelfportret van Veronese.
Je kan ook nog door de tuin wandelen, wijn proeven, het koetsenmuseum bezoeaaken en picknicken.
.jpg)
Net zo'n hondje zit binnen al vierhonderd jaar op de plint geschilderd. Of is ie even naar buiten ontsnapt?
Genoeg verleidingen nu. We zijn streng voor onszelf en pakken de autostrada LANGS Venetie. Uiteindelijk arriveren we in Grado. Het ligt net als Venetie in een lagune, maar het is nooit een groot rijk geweest. De stad is schilderachtig, vrolijk, zonnig en toeristisch en er zijn veel Lido's.
Na wat gezoek scoren we een mooie nieuwe maisonette aan een tuinachtig binnenplein, waar overdag de zwaluwen spelen, die tegen de schemering afgelost worden door de pipistrelli.
Onderweg hebben we inkopen gedaan, en we maken zelf pasta met tonijn en sla, weggespoeld met een glaasje australische
Chardonnay.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten