sBij Erkertshofen vinden we een mooie (replica) Romeinse wachttoren met een klein stukje muur. De soldaten die hier waren gelegerd, konden in geval van invallende Germanen via vuur/licht signalen alarm slaan naar de volgende toren in de rij, tot het grote fort
bij bijvoorbeeld Pfuenz was bereikt, waar vijfhonderd soldaten waren gelegerd. In geval van invallende duisternis kon een kruik Spaanse wijn worden geopend, en een zelfgekweekte kip worden gebakken in Italiaanse olijfolie, en opgegeten met
groenten uit de tuin onder de wachttoren.
Bij Kipfenhofen zagen we de overblijfselen van een orginele wachttoren: wat bemoste brokken, en een beuk van driehonderd (!) jaar oud.
Bij Puenz ligt het Romeins castra waar het eventuele alarm binnenkwam. Mooi strategisch gelegen op een heuvel, bijna drie hectaren groot en een klein stukje herbouwd, voor het leuk. Puenz staat voor Pons (romeins voor brug), die vlak in de buurt was.
De Romeinse brug is er niet meer, wel een 'nieuwe' uit de middeleeuwen.
Nu nog naar huis: de Tomtom geeft 768 km aan. In de regen, maar met een slimme route via Venlo om de files in het Ruhrgebied te ontlopen, zijn we om half negen weer thuis. We zullen slapen als ... prinsjes.
Aan alle lezers (L.S.): heel erg bedankt voor het volgen van dit blog. Een plezier om te schrijven voor jullie. En er zullen er meer volgen.
Gisteren, maandag, gebeurde er niet zoveel vertellenswaardig. We nemen de snelweg richting Innsbruck, en tikken achtereenvolgens af voor de Autostrada, een Oostenrijks Autobahnvignet, en de tol voor de Brenner. Dat tikt aan, maar we zijn wel snel in
Ingolstadt. Ondertussen nemen we nog een kijkje in Rattenberg, een aardig middeleeuws stadje aan de Inn.
Het is daar alom glasblazen geblazen. Een mooie glazen bloem is voor de buuf die op ons huis past.
We logeren bij Alte Peter in Markt Kipfenburg in een gezellig pensionnetje Hier ongeveer beginnen de Limes, de overblijfselen van een muur / weg die het Romeinse rijk afscheidde van de boze Germanen. De limes lopen (loopt?) honderden kilometers door Duitsland en is Unesco erfgoed.
Op deze zondag 15 september slapen we lekker uit.
Daarna nemen we een kijkje in het naburige Kastelruth, waar
de huizen prachtig beschilderd zijn.
Het weer is omgeslagen. Het is erg bewolkt, en de Seiser Alm zal vandaag in de mist
liggen. We maken een prachtige wandeling van Seis naar St. Vigil, door de landerijen met
Tiroler boerderijen en Milka-koeien. Terug lopen we langs de golfterreinen van de golfclub van St Vigil, en daarna scoren we twee lekkere pizza's bij de pizzeria in Seis. We zitten tussen de locals en ontvangen ook een knipkaart met twee knipjes.
Nog acht te gaan en we hebben een gratis pizza!
Dat weten we nog van vorig jaar: het is erg mooi boven op de Seiser Alm, en je kan er fantastisch wandelen. En op deze zaterdag 14 September is het mooi weer.
Vandaar dat we deze alp in de herhaling gooien. De kabelbaan brengt ons 1000 meter hoger en daar ontrolt zich weer het fantantastische uitzicht met weiden groener dan groen, omzoomd door puntige rotsformaties.
De zon schijnt met gulle gloed, dat is ook wel nodig want het is hier maar twaalf graden en de wind is fris. Ideaal voor wandelen.
Maar je wordt er wel rozig van. We slapen onder veren dekbedden. En dorstig. En daar helpt dan weer de Suedtiroler Weissburgunder tegen. En tegen het rommelen van de maag helpen medallions van Schweinefleisch en gnocchi met pesto.
De rit van vandaag (vrijdag de dertiende) voert ons dwars door de Dolomieten. Het is vrijdag, dus er zijn niet al te veel motorrijders op de weg. Wel veel fietsers. We beginnen natuurlijk in Belluna. Nogherazza is echt een conferentieoord, wij zijn de enige toeristen. En er zijn ook maar drie kamers of zo. Voor de gasten van kamer No. 2 is er een lekker ontbijt met
cappuccino en toast met marmelade. En lekkere Italiaanse jazz in de gelagkamer. Mario Biondi, zo blijkt bij navraag.
Gaan we uitdiepen later. De rest van de bevolking van Nogherazza is reeds gearriveerd en is al diep in conferentie.
Wij gaan tussen de wielen, en onder het genot van een heleboel Ella Fitzgerald nemen we achtereenvolgens de Fedaia pas, rijden langs het Marmolada massief (bestrooid met verse poedersuiker), hobbelen over de Sella pas en de Gardena pas, de Val Gardena in.
En opeens is de voertaal weer Duits.
In Seis huren we bij Martin Schenk zijn benedenappartement voor het weekend. Martin herkent ons van vorig jaar, iedereen blij. Morgen wordt het mooi weer, dan gaan we nog een keer de Seiser Alm op. Ofwel de Alpe di Siusi.
We ruimen de maisonette op, poetsen het sanitair, en vegen het balkon aan. Met wat passen en meten past alle warang weer in de auto (bagage heeft de neiging nogal uit te dijen in de loop van een reis) en we gaan op weg naar Passariano. Daar ligt Villa Manin, het buitenpaleis van de laatste Doge van Venetie. Het ook voor een paleis nogal groot en imposant.
Hier had Napoleon tijdens zijn Italie-campagne zijn hoofdkwartier. Zijn vertrekken zijn te bezoeken, maar dat kan alleen in combinatie met een kaartje voor de overzichtstentoonstelling van Celiberti, een blijkbaar beroemde Italiaanse moderne schilder. Vooruit dan maar.
Nou, Celiberti blijkt toch een stuk interessanter dan het kamertje van Nappie. Wij hadden nooit van de goede man gehoord. Maar hij is helemaal in staat om een flink paleis te vullen met moderne abstracte kunst, en onze aandacht te vatten en vast te houden.
In het trappenhuis hing een werk van zeker drie (b) bij twaalf meter (l), een soort gordijn, met allerlei patronen erop gespat en gerold Vermoeden we), in prachtige kleuren. Sommige werken zou ik best thuis willen hebben hangen. Dat zegt wel wat over appreciatie.
We mogen niet fotograferen binnen, dus geen plaatjes hier. Als je toch nieuwsgierig bent, googelen helpt.
.jpg)
We lopen ook even de achtertuin in (nou, even, de tuin is hectaren groot). Daar is een formatie stuntstraaljagers aan het werk, met formatievliegen en rookbanen. Uiteraard in de kleuren van de Italiaanse vlag.
We hoopten vandaag tot in Bellune te komen, en dat lukt ook wel, het zijn niet veel kilometers. Echter een hotel met vrije kamers is niet te krijgen om de een
of andere reden. Zodat we terecht komen in Nogherazza, een rustiek conferentieoord een stuk buiten Bellune met nog plaats voor ons.
De bijbehorende trattoria serveert lekkere hapjes: meloen met ham, gevulde crespelle (pannekoekjes) en paperdelle met funghi porcini.
Al met al een leuk dagje.
Morgen is het voor ons echt einde seizoen in Grado. Aan alles komt een eind. Het stormt hier en het is koel, zo niet koud, en het is alleen voor de speciale toeristen dat er in ieder geval overdag geen zondvloed plaatsgrijpt.
We hebben nog een geldig kaartje voor de 'Mostra Costantino & Teodoro' in Aquileia.
De Italianen hebben er een handje van om letters, die wij normaal vinden, te verdonkeremanen: maar ze hebben het echt over
keizer CoNstantijn, de eerste christelijke keizer. Ze hebben het hier ook over trasporti terwijl wij zeggen transporten.
We treffen bij de kassa van het museum twee vreselijk aardiges dames, die ons in ietwat iebelig Engels wegwijs maken in het museum.
Teodoro is de vijfde bisschop van Aquileia, die van de Basilica van een paar dagen terug. Toch nog een keer kijken in de basilica.
De tentoonstelling zelf biedt in getal weinig artefacten, maar wel van de beste kwaliteit, en uitvoerig becommentarieerd zij het in ietwat gezwollen Italiaans (het zit in het volk). Gelukkig kunnen wij het in het Engels nalezen in een losse folder
(evenzozeer gezwollen, want vrijwel letterlijk vertaald uit het Italiaans).
De stad Udine ligt een eind verderop, en is weer een prettige verrassing. Een erg leuk Piazza del Liberta', met een loggia die niet zou misstaan
in Venetie (en inderdaad contemporair), eraanvast gebouwd een Art Deco Grandcafe, en een poort door - alweer - Palladio.
Een heerlijk ratjetoe aan stijlen, maar toch weer op de een of andere manier passend bij elkaar.
Hier en daar hangen werken van Giambattista Tiepolo, een heerlijke barok / rococco artiest.
Onderwijl wordt er in de stad een apparaat aan feesttenten en bierpompen opgetuigd, alsof er hier een heuse Koninginnedag gevierd gaat worden.
Morgen gaan we weer de Alpen in, hopelijk is het mooi weer voor een bergwandeling.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
