Trieste en Coniglio

Vanaf ons lekkere balkonnetje kijken we terug op een mooi bezoek aan Trieste. Verder oostelijk kan je niet komen zonder in Slovenie terecht te komen. Trieste staat bekend als een grote havenstad, maar voor de cultuurminnende toerist valt er evenwel nog genoeg te genieten.

Je kan via de autostrada reizen, maar veel leuker is de toegang langs de kustweg, met uitzicht op de Adriatische zee, en kilometerslange boulevards prettig overschaduwd door de allomtegenwoordige pineta, en waar je lekker genieten kan van de najaarszon. 

In de stad vallen de chique pleinen op, omringd door elegante gebouwen uit de 19e eeuw. Men flaneert, terasseert, en claxoneeert volop.

En er is natuurlijk een Romeins theater, leep gebouwd tegen een helling, dat drukt de kosten.
De oude stad ligt op een verhoging. Venetiaans fort, twee oude basilica, op enig moment samengevoegd tot een grote, en toe maar, het grondplan van een nog grotere uit de eerste eeuw AD gratis erbij.

En je zal toch een triomfboog uit de tijd van Augustus uit je gevel hebben steken.
Jaloerse buren!

Ter voorbereiding op de terugreis doen we nog een Ipermercado aan. Wijs geworden door ervaring, weten we wat we moeten scoren: brodo granulare, ofwel bouillonblokjes in strooibare vorm, capperi in sale, ofwel kappertjes ingelegd in zout, en funghi porcini secchi, ofwel gedroogd eekhoorntjesbrood. Al het andere lekkers is in in Nederland volop tegen redelijke prijs te verkrijgen.
Voor het avondmaal kopen we nog wat verse borlotti bonen, jonge courgettes en ... coniglio ofwel konijnebout.
Dat wordt een lekker stoofpotje, met wat overgebleven shalotjes, knoflook en paprika.
Het is donker, het flitst en dondert op ons balkon. De donder is wel echt onweer, maar de flits is te regelmatig. Het is de vuurtoren van Grado.