Enorme stalpoten hebben we, maar anders zou niet goed zijn ...
Aquileira ligt op luttele kilometers van Grado.
Eerst bezoeken we de basilica uit de 5-de eeuw, met de verbluffende mozaikvloer vol zeebeesten, het complete verhaal van Jonas, en veel hobbels (de vloer is begin 20-eeuw opgegraven vanonder 1500 jaar ophogen en andere nieuwere vloeren). Het interieur ademt grandeur en echte relegieuze devotie.
Naast deze basilica is rond de Campanile (klokketoren) uit de 11e eeuw een ondergrondse opgraving van een andere (nieuwere) basilica, met daaronder nog oudere huizen.
De beklimming van de Campanile levert behalve een mooi uitzicht ook vrij nauw kontact met een busvol Russen op, die naar beneden willen op de smalle traptreden, en wij juist omhoog. Verzeihung, of het onverstaanbare russische equivalent, ach, het hoort erbij. Vriendelijk blijven lachen.
Het Romeinse gedeelte van de dag begint met een wandeling langs de antieke rivierkades waar in
vroeger tijden de koopwaar van overzee aan land werden gebracht, en de producten van het land
werden verscheept naar elders in het immense Romeinse rijk.
Amphora's met wijn, olijfolie, ingemaakte ansjovis (nog steeds populair), juwelen, kaas, slaven, noem maar op.
Het Romeinse Aquileia was een grote stad, en een knooppunt van allerlei handel.
De rivier die vroeger naar zee liep is er al lang niet meer, er is nu een laan met weldadig schaduwgevende
cipressen. Hier in de buurt is een Romeins schip opgegraven met complete lading, en de belofte van de opening van een prachtig museum hangt al jaren in de lucht. In Comacchio (bij Ferrrara) is zoiets al gelukt, maar dat was een veel kleiner schip. We wachten geduldig en vol verwachting af.
Aan de overkant van de velden van FC Aquileira begint het oude Forum Romanum. Edelsmeden, juristen, groothandelaren, wellicht briefschrijvers hadden hun handel hier. Het prachtige pavement ligt nu aan gruzelen, de zuilen die staan,
staan er sinds de jaren dertig, in grotendeels in baksteen.
Het archeologisch museum is gewijd aan de opgegraven artefacten uit de buurt. Een overdaad aan bustes die je levendig aankijken, beelden in alle staten van verbrokkeling, maar keurig gedocumenteerd, grafmonumenten, verbazend elegant glaswerk, geslepen halfedelstenen (voor de handel), munten uit alle epochen van Julius Caesar tot de middeleeuwen, votieven in alle soorten en maten, etc,etc...
Buiten liggen onder afdakken brokken van bouwstenen, met prachtig gebeeldhouwde details, fragmenten van hyperfijne mozaiken, tot stapels urnen en niet uitgezocht materiaal. Oef!
We zitten op ons balkon en drinken een glas pinot grigio van Giovanni Donda uit Aquileira.
Hij is donkerder dan strogeel en complex van smaak met veel bloemenhoning. Erg lekker.
Gekocht bij de plaatselijke supermercado, pal naast een groot antiek romeins grafmonument.
De pomodori, melanzani en zucchini (tomaten, aubergine en courgette) staan te stoven
op het fornuis voor een pittige ratatouille met tortellini.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten