Vandaag, dinsdag, steken we de Alpen over naar Italie. Dat kan heel snel via de Brenner Autobahn, maar dat is niet zo heel leuk. Wij hebben geen haast en kiezen voor de route over de Fernnpass, door het Oetztall en dan over de Timmeltjochpass.
Dan kom je uit in Merano, Italie. Daar kan je je expresso gewoon in het Duits bestellen, want het is nog Sued-Tirol.
Vanuit Muenchen ben je echter wel de hele dag zoet.
We nemen roerend afscheid van Chris en Monique (dank lieve vrienden), en stellen de tomtom in op Garmisch-Partenkirchen. Het is al best fris hier, in october kan hier al sneeuw liggen.
.jpg)
De Alpentocht stelt niet teleur, de vergezichten, de frisse luchten, de landschappen, allemaal puzzels van minimal 2000 stukjes van te maken. Hoog in de Alpen is geen bereik voor de telefoon. Er is wel een oplossing voor mobiel bellen: alle koeien lopen los
en hebben elk een bel om.
Op de weg naar beneden worden we nog ingehaald door enige snelle fietsers. We laten hen het moment van triomf, want we hebben zelf geen haast.
Normaal is het op reis gebruikelijk de geit of en toe te verzetten. Deze echter is van plaatstaal en staat met de voeten in het beton. maar even doorrijden dus.
Merano ligt lekker te bakken in de transalpische nazomerzon en wij vinden een geschikt hotelletje (Tappeiner) even buiten het centrum, met prachtig uitzicht over het dal.
De stad neigt alweer naar Italie, maar niet helemaal. Er is een pantoffelparade, maar die is vroeg. En je kan braatworst kopen op straat. En er is ook een prachtig Kurhaus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten